Usiadłam ponownie na tym samym parapercie, chwytając ten sam gorący kubek co przed laty.
-Dlaczego?- zapytałam.
Odpowiedziała mi znów, głucha, boląca cisza którą przerwał dźwięk rozbitej szklanki.
-Pękła-szepnełam, ale tym razem już nie Ja.
Najwidoczniej nie pisane jest mi być, z nią czy nim.
W samotności muszę odnaleźć szczęście.
Czuję się dumna z siebie, zmienilam pracę, wyprowadziłam się, zmieniłam język, świat.
Poszłam na terapię.
Jestem sama, i dobrze mi z tym. Uczę się akceptwać ten stan rzeczy.
Tyle lat, będąc blisko, stracić wszystko w sekundzie- nie jests latwo.
Na szczęście wiem, że nie jestem ze szkła. I dam radę przezwyciężyć wszystko.
Pozdrawiam Was cieplutko
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Wylanym.
Wylaną dziś wodą dotykasz dna. Dotykasz dna. Pragniesz. Widzisz. Tęsknisz. Umiesz. Odchodzisz. Byłeś. Nie wrócisz.
-
"Kardynalny błąd Choćby nie wiem co Każdy musi zrobić Niepotrzebny błąd Kardynalny błąd" Dzień jak widać zaczął mi...
-
Leżałam na podłodze, trzęsąc się i płacząc, zawinięta w koc-kuleczka. -Aż tak mnie nienawidzisz?- usłyszałam, ale nie było żadnej odpowied...
-
Dzisiaj ze względu na wolny dzień, zrobiłam wielkie porządki! I nie były to tylko te w domu, ale też te na blogu. Posty które nic nie wnosi...